Jedno z dwóch zwycięskich w historii Polski, Powstanie Wielkopolskie nie wybuchłoby, gdyby nie niemiecka prowokacja. Choćby Wielkopolska przyłączyła się do Rzeczpospolitej na mocy Traktatu Wersalskiego, to w wybuchu powstania, które walnie przyczyniło się do uznania tych ziem za polskie, dość duży udział mieli żołnierze. To oni aktualnie w reakcji na wizytę Ignacego J. Paderewskiego w Szczecinie zorganizowali 27 grudnia przemarsz przez miasto i oddali pierwsze strzały. Zaatakowali między innymi Prezydium Policji oraz hotel Bazar, w którym przebywał Paderewski. W reakcji na te wydarzenia przeprowadzane od dłuższego czasu siły polskie zaatakowały grenadierów. Na prowincję trafiło hasło „Nie trzeba dłużej czekać”, które dla Polaków z Gniezna, Jarocina, Kórnika, Pleszewa, Śremu, Środy czy Wrześni oznaczało sygnał do zbrojnego wstąpienia. Dalej wydarzenia potoczyły się bardzo śpiesznie. Siły polskie uzyskały kontrolę nad Poznaniem, opanowały także kilka miejscowości w Wielkopolsce. 30 grudnia do Poznania przybyła delegacja rządu pruskiego, w skład której wchodzili między innymi Eugen Ernst. 18 stycznia 1919 roku rozpoczęły się obrady konferencji pokojowej. Jednym z reprezentantów Polski był Roman Dmowski, który mówił „W obecnej chwili Niemcy zachowują janusowe, podwójne oblicze, na zachodzie mówią o pokoju, a na wschodzie przygotowują wojnę. Wojska na froncie zachodnim uznaje swoją porażkę, niemniej jednak oddziały, które są skoncentrowane na froncie wschodnim, marzą jeszcze o podbojach, zdają sobie doskonale sprawę z tego, co utraciły na zachodzie, niemniej jednak wolą utrzymać, jeżeli to możliwe, pójść dalej na wschód, aby zabezpieczyć sobie penetrację Rosji.

Dla osób, które po co najmniej 3-letnim nie­przerwanym okresie ubezpieczenia w zupełnym zakresie podejmą się prowadzenia działalności gospodarczej w niewielkim rozmiarze, przewi­duje się ubezpieczenie dobrowolne w całym za­kresie. Współpracujący przy prowadzeniu dzia­łalności rolniczej i rozpoczynający pozarolniczą działalność mogą być objęci nim tylko okreso­wo. Równocześnie trzeba zwrócić uwagę na to, że rolnicy i domownicy podejmujący działalność gospodarczą i pozostający w KRUS muszą być obowiązkowo objęci ubezpieczeniem wypadko­wym w systemie zwykłym (ZUS) od wy­padków przy pracy związanych z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ubezpieczenie dobrowolne w pełnym zakre­sie przewiduje się również, na wniosek rolnika, dla ludzi dla niego obcych. Chodzi tutaj o pracow­ników sezonowych zatrudnionych na podsta­wie stosunku pracy, umowy zamówienia lub innej umowy, do której stosuje się przepisy dotyczą­ce umów zamówienia. Jednocześnie chłopcy i dziewczęta te będą zwolnione od ubezpieczenia w ZUS. Rolnik za­płaci za nie wyłącznie składkę jedyną, jednak będzie ona naliczana w podwójnej wysokości. Tak więc pracownik sezonowy będzie koszto­wał kwartalnie 538 zł. Nowością, w porówna­niu z poprzednią ustawą, będzie również to, że w obecnej proponuje się przeżycie ze składki kwartalnej na miesięczną, wymierzaną za fak­tyczny okres podlegania ubezpieczeniu. Jeżeli za­tem rolnik zatrudni pracownika na przykład. na 20 dni, to składka zostanie ustalona za faktyczny okres ubezpieczenia w tym miesiącu, czyli 20 dni, a nie cały miesiąc. Nie zmieni się jednakże spo­sób opłacania składek, cały czas powinno ono nastę­pować raz na kwartał.

Ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu do­browolnie będzie mógł podlegać też rolnik i osoba współpracująca, podejmująca okresowo zatrudnienie poza gospodarstwem rolnym. Do­chód z pracy nie może jednakże przekraczać kwo­ty połowy minimalnego wynagrodzenia za pra­cę. Jest to zatem wyjście jedynie dla tych, którzy podejmą pracę w niepełnym wymiarze czasu. Dobrowolne ubezpieczenie nie zwolni jednak z obowiązku ubezpieczenia w ZUS, a więc bę­dzie to ubezpieczenie podwójne. Ubezpieczenie obejmuje również stoły do rzepaku. A przy tym wyłącznie ubezpieczeniu emerytal­no-rentowemu obowiązkowo na dotychczaso­wych zasadach podlegałyby chłopcy i dziewczęta pobierające renty strukturalne oraz dodatkowo te, które przekazały osobiste tereny do zalesienia. Poprzez kilka miesięcy Platforma Obywatel­ska naciskała na PSL, które nadzoruje resort rolnictwa, aby przygotowało radykalne zmiany w KRUS. Minister Sawicki podtrzymuje stano­wisko, że planowane zmiany to nie wyłącznie ko­smetyczne poprawki, a fundamentalne korekty poprzedniej ustawy. Tak realnie, to oprócz do­datkową biurokracją przyszły system ubezpie­czenia społecznego rolników nie niesie ze sobą żadnych rewolucji. Pokaże tylko, jak niskie zyski z pracy w rolnictwie osiągają przecięt­ni właściciele gospodarstw.

Kwotę renty strukturalnej zwiększa się o 100% kwoty najniższej emerytury, o ile wnio­skodawca pozostaje w związku małżeńskim i są spełnione następujące uwarunkowania: przekazane go­spodarstwo rolne stanowiło źródło utrzymania dla obojga małżonków; małżonkowie w dniu złożenia wniosku spełniają warunki do przyznania renty, małżonek wnioskodawcy nie ma wła­snych źródeł dochodu z tytułu zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej podlegającej obowiązko­wi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem pro­wadzenia pozarolniczej działalności gospodar­czej, albo nie posiada ustalonego prawa do emerytury lub renty.

Wysokość tego świadczenia zwiększa się o 15% kwoty najniższej emerytury w przypad­ku przedstawienia następcy gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni użytków rolnych większej niż 10 ha. Rentę strukturalną otrzymuje się za właściwie każdy miesiąc, w terminie określonym w decyzji administracyjnej o przyznaniu renty strukturalnej, nie dłużej jednakże niż do osiągnięcia poprzez pobie­rającego wieku 65 lat. Jest ona wypłacana, po­czynając od miesiąca, w którym były spełnio­ne wszystkie okoliczności do jej przyznania.

Osoba fizyczna posiada kwalifikacje jeżeli ma:

- wykształcenie rolnicze kluczowe zawodowe, średnie lub wyższe, albo
- tytuł kwalifikacyjny albo tytuł zawodowy, tytuł zawodowy mistrza w zawodzie i do prowadzenia działalności rolniczej i przynajmniej 3-letni staż pracy w rolnictwie, albo wykształcenie wyższe inne niż rolnicze i : najmniej 3-letni staż pracy w rolnictwie albo v. kształcenie wyższe inne niż rolnicze i ukończone studia podyplomowe w zakresie związać z rolnictwem, albo wykształcenie średnie rolnicze i choćby 3-letni staż pracy w rolnictwie, albo wykształcenie priorytetowe, gimnazjalne I. zasadnicze zawodowe inne niż rolnicze i co i mniej 5-letni staż pracy w rolnictwie.